Art Therapy (Εικαστική Ψυχοθεραπεία)

To Art Therapy (Εικαστική Ψυχοθεραπεία) είναι μια μορφή ψυχοθεραπείας κατά την οποία η χρήση εικαστικών υλικών (όπως μπογιές, πηλός, άμμος) είναι η πρωταρχική δίοδος επικοινωνίας ανάμεσα στον εκπαιδευμένο θεραπευτή και τον πελάτη.

Αναδεικνύεται ως αυθύπαρκτη θεραπευτική προσέγγιση τη δεκαετία του ΄60 σε ΗΠΑ και Μ. Βρετανία, επηρεασμένη βαθιά από ψυχαναλυτικές θεωρίες. Διαφέρει από τις κλασικές μορφές ψυχοθεραπείας καθώς εισάγει ένα μη λεκτικό μέσο έκφρασης του ψυχισμού του ατόμου, προσφέροντας την ευκαιρία σε περίπλοκα και επώδυνα συναισθήματα να αναδυθούν εκεί που οι λέξεις δε «φτάνουν». Το εικαστικό προϊόν λειτουργεί ως «καθρέφτης» του εσωτερικού κόσμου του ατόμου και με αυτόν τον τρόπο εκδηλώνονται συνειδητές και ασυνείδητες πτυχές του εαυτού.

Η συνεδρία χωρίζεται ανάμεσα στη δημιουργική διεργασία και τη συζήτηση που αυτή θα γεννήσει, εξυπηρετώντας τις ανάγκες του εκάστοτε πελάτη. Για κάποιους είναι πιο σημαντικό να αφιερώσουν περισσότερο χρόνο στη δημιουργική διεργασία. Για άλλους είναι πιο σημαντικό να περάσουν περισσότερο χρόνο συζητώντας γι’ αυτό που βιώνουν:  για την εμπειρία της δημιουργικής διεργασίας, το περιεχόμενο του έργου, τα συναισθήματα που βγαίνουν στην επιφάνεια, καθώς και τα υποσυνείδητα μηνύματα που εμπερικλείει το έργο.

Ο θεμελιώδης στόχος του Art Therapy είναι να προσφέρει μια ασφαλή, εμπιστευτική και μη επικριτική ατμόσφαιρα, ώστε να βοηθήσει τον πελάτη να επανασυνδεθεί με τα συναισθήματα και τις εμπειρίες του μέσω της δημιουργικής διεργασίας, οδηγώντας τον στην ενίσχυση της αυτογνωσίας και τη βελτίωση της λειτουργικότητάς του.

Το Art Therapy απευθύνεται σε άτομα κάθε ηλικίας. Δεν είναι απαραίτητο ο ενδιαφερόμενος να έχει προχωρημένες καλλιτεχνικές δεξιότητες. Το εικαστικό προϊόν δεν υποβάλλεται σε αισθητικά ή διαγνωστικά κριτήρια. Τα έργα του πελάτη φυλάσσονται στο προσωπικό του αρχείο στον ασφαλή χώρο όπου δημιουργούνται και λειτουργούν ως ένα «εικαστικό ημερολόγιο» της προσωπικής του εξέλιξης.

Σήμερα, το Art Therapy εφαρμόζεται σε ποικίλα πλαίσια, όπως σχολεία, κέντρα απασχόλησης ΑμεΑ, κέντρα υποδοχής προσφύγων, σωφρονιστικά ιδρύματα, ψυχογηριατρικές κλινικές, δομές απεξάρτησης, κέντρα για την αντιμετώπιση διαταραχών πρόσληψης τροφής, ογκολογικές κλινικές, κέντρα περιγεννητικής φροντίδας κα.